Techniki pisania introspektywnego

Techniki są przydatne, podobnie jak narzędzia. Nie zastąpią ręki, ale potrafią ją wesprzeć w wykonywaniu rzeczy, których bez nich by nie wykonała.

Przeczytaj poniższy wstęp albo od razu przejdź do technik pisania:

Techniki pisania introspektywnego przydają się w momencie, kiedy mamy do czynienia z emocją – odczuwamy ją – i za bardzo nie wiemy, jak sobie z nią poradzić. Sposobów jest mnóstwo: sport, spacer, głaskanie psów, przytulanie, seks, taniec, wyjście z przyjaciółmi, śpiew, czesanie włosów, obejrzenie czegoś na youtubie, skrolowanie mediów, netflix, podjadanie, zakupy, drinki. To wszystko, oprócz innych swoich funkcji, także sposoby na radzenie sobie z emocjami, z wewnętrznym poruszeniem.

Pytanie, czym jest źródło tego poruszenia i czy chcemy je poznać? Jeśli tak, to pisanie introspektywne może nas do niego przybliżyć. Nie należy jednak od niego oczekiwać pełnej samorealizacji, choć możliwe są przebłyski świadomości w procesie introspekcji.

Techniki introspektywne podzieliłem ze względu na grupy emocji, które się przeżywa. Przykładowo w gniewie polecam technikę pierwszą, w smutku czwartą. Mają one też łatwe do zapamiętania nazwy, które pomagają zapamiętać, że istnieje alternatywa do wyrzucenia emocji z siebie np. w czyimś kierunku.

Każda technika zawiera przykład jej użycia. Poniżej znajduje się ważny tekst dotyczący czytania przykładów! Proszę, przeczytaj go, zanim przejdziesz do czytania przykładów.

Czytanie przykładów

Tekstami introspektywnymi należy dzielić się w odpowiedni sposób – odbiorcy powinien być znany kontekst wypowiedzi pisanej oraz intencja autora. Są to teksty często nacechowane silnymi emocjami – poruszają tematy, które mogą dotykać samego serca – należy się więc do takich tekstów przygotować.

Jeśli jednak kontekst nie jest nam znany, to najlepiej podchodzić do takich tekstów z empatią lub dystansem. Pierwszy sposób polega na tym, że przypominamy sobie jak sami czuliśmy się w okolicznościach podobnych do tych, opisywanych przez autora. Drugi sposób to czytanie na zimno – analizując motywację autora. Wybór podejścia zależy od tego, który z nich jest dla nas bardziej dla nas rozwijający (tj. korzystny w rozumieniu siebie i budowaniu ważnych dla nas relacji). Rzadko są to teksty, którymi można się delektować jak dobrą poezją. 

Najlepiej jest być uważnym na to jakie emocje i reakcje porusza dany tekst w nas samych. Jeśli reakcje te są mocne, a tym bardziej krytyczne lub sentymentalne, to warto zastanowić się dlaczego.

Nie jest tajemnicą, że wiele problemów, z którymi boryka się człowiek dorosły, jest efektem jego nieprzyswojonych doświadczeń z czasów dzieciństwa. Co więcej, taki człowiek posiada umiejętność tworzenia sobie i innym problemów, powodowany często swoją głębokim bólem i niewiedzą. Osobie cierpiącej, która dodatkowo nie potrafi jednoznacznie określić swojej tożsamości, trudno jest się otworzyć się na innych, na głęboki sens życia czy doświadczenie miłości. Dlatego w tekstach introspektywnych nieraz zauważyć można elementy “poszukiwania tożsamości” przez piszącego. Warto w nich dostrzegać, oprócz emocji i wyobrażeń z którymi się zmaga, właśnie to dążenie – będziemy mogli wtedy wyciągnąć z nich naukę dla siebie. Może nam to pomóc podejmować korzystne decyzje i nie popełniać tych samych błędów co autor.

Poniższe przykłady wykorzystują techniki pisania introspektywnego. Oprócz samego tekstu, wspomniane są również czynności wykonywane w przerwach od pisania (kursywą), takie jak oddech, wizualizacja, i inne.

Uwaga: Teksty introspektywne nie posiadają wartości edukacyjnej per se. Są one uporządkowanymi relacjami osób starających się zrozumieć, co nimi powoduje, co czuja oraz tego, jak szukają rozwiązania problemu. Nadawanie tym przykładom wartości edukacyjnej leży wyłącznie w gestii czytelnika.

Przed czytaniem…

  • Przygotuj się na treści emocjonalne
  • Weź pod uwagę, że mogą to być tematy trudne
  • Weź kilka głębszych wdechów

Podczas czytania…

  • Obserwuj reakcje swojego ciała
  • Zauważ, kiedy coś pochwalasz, a kiedy krytykujesz
  • Pamiętaj, że introspekcja służy poznawaniu siebie…
  • … nie zaś na ocenianiu kogoś innego.
  • Notuj silne reakcje – będą tematami do Twoich introspekcji.

Lista technik pisania introspektywnego

  1. Kawa na stół – zdenerwowanie, złość, zaskoczenie
  2. Nieprzyjemna lista – pogmatwanie, przytłoczenie, niepokój
  3. Mowa ciała – zmartwienie, strach, zastraszenie, wstyd
  4. Marcin powiedział – smutek, bezużyteczność, marność
  5. Ale ci zazdroszczę – utrapienie, zamknięcie, brak satysfakcji
  6. Gdzie jesteś, kochanie? – poczucie zdrady, wycofanie
  7. Upadająca niewinność – wrogość, obrzydzenie, bezsilność
  8. Pole bitwy – frustrację, niepewność, presję
  9. Sztuka wdzięczności – radość, wolność, poczucie błogości

Dodatkową techniką, którą bardzo lubię, jest Technika listów miłości. Rewelacja, praktyczna niezależnie od trudnej emocji.

Techniki to nie wszystko! Pamiętajmy o tym. Jeśli długopis nas poniesie i sprawia nam to przyjemność, której podstawą jest spokój, to jak najbardziej można iść za tym głosem i pisać. W całym pisaniu chodzi właśnie o to, aby odróżnić swój głos od pogłosu, a następnie żyć w zgodzie z tym, co podpowiada.